Het mooie van kinderen is, dat ze je altijd weer zo lekker met de neus op de feiten weten te drukken. Toen ik Ruy mijn interview met Hart van Nederland liet zien, was zijn reactie: “Waarom wil je iedereen je website laten zien?” En dan met zo’n enorme eyeroll erbij. Ik heb een seconde overwogen hem op Marktplaats te zetten, maar heb hem uiteindelijk maar een knuffel gegeven.

Dat maakt ook meteen duidelijk waar mijn zwakte zit als het gaat om Het is om te Janke. Mijn zoon! Zelf ben ik helemaal van overtuigd dat ik het juiste doe, dat ik een snaar heb geraakt bij mensen, dat er behoefte is aan eerlijke verhalen met een vleugje humor en positiviteit. Gaat hij dat over 15 jaar ook zo zien? Aangezien ik degene ben die hem opvoed, ga ik er gevoeglijk van uit, dat het wel goed komt. Dat hij begrijpt waarom ik de keuzes maak zoals ik ze maak. Het blijft per slotte een kind van zijn moeder. En van zijn vader.

Wat was het een bewogen week. Omdat één iemand de moeite nam om mijn site te delen is de spreekwoordelijke sneeuwbal gaan rollen. En hoe! Toen ik afgelopen maandag live in de uitzending was bij Veronica op de radio, ben ik het uur van te voren 1000 doden gestorven. In mijn vriendinnen app groepje heb ik moord en brand geschreeuwd. “Waarom wilde ik dit nou ook alweer…..?” En toen was het ineens voorbij. Alsof de zenuwen er nooit waren. Ik ben dolblij met het item, en was erg onder de indruk van hoe goed voorbereid de heren waren. Een gesprek waar ik met warme gevoelens op terug kijk.

Op dinsdag werd ik gebeld door WNL, of ik iets over Het is om te Janke wilde zeggen voor Goedemorgen Nederland. Natuurlijk wil ik dat. “Dan staat er over 30 minuten een cameraploeg bij je!” Mijn lief en ik schoten allebei in de stress. Achteraf gezien is al deze persaandacht een prima generale repetitie voor als ooit de rechtszaak naar de moord op Stefan gaat lopen. Op dat moment begrepen we elkaar even niet zo goed. (Lees: binnen een minuut of wat vlogen we elkaar in de haren!) Rest assured: we zijn weer dolblij met elkaar nu!

Toen de dag erna Hart van Nederland nog langs kwam, was er dan ook al veel meer rust weer in huis. Wat een fijne reportage is dat geworden. Het heeft zo duidelijk gemaakt wat Het is om te Janke is, en wat ik ermee wil bereiken. De reacties zijn hartverwarmend, en geven ook meteen weer een hoop inspiratie voor meer interviews, verhalen en andersoortige artikelen. Voorlopig kan ik maanden vooruit. Tel daar nog een geweldige brainstorm met Suuzzzz bij op (je weet wel: van het burn-out dagboek en de rouwkost recepten) en dan plakken we er met gemak nog jaren bij.

“Je ziet er moe uit!” sprak mijn lief die avond. En moe is een understatement. Ik was kapot! Alsof ik griep had. Dat is de keerzijde van de medaille. Al die media-aandacht is geweldig en heel erg bijzonder, maar het kost me ook veel energie. Op de momenten zelf vlieg ik er doorheen, op adrenaline, op enthousiasme en op het geloof dat dit magazine een toegevoegde waarde heeft. Daarna wil ik even bijkomen, en mijn lijf demonstreert dat dan als complete vermoeidheid.

Een nacht goed slapen doet gelukkig wonderen, waardoor ik vrijdag gewoon lekker een training kon geven bij mijn oude opdrachtgever. Als je dan ook nog een mailtje krijgt met de evaluatie van een congres waar ik gesproken heb, en je lezing wordt met een 9 gemiddeld beoordeeld…… Blij Ei!

Aankomende week wordt een spannend week voor Het is om te Janke. Door alle media-aandacht heeft het magazine bakken met bezoekers gehad. Blijven die bezoekers nu ook hangen? Gaan ze blijven mee lezen met al die bijzondere verhalen en artikelen? Er staan deze week weer een mooi aantal artikelen voor je klaar. Bijvoorbeeld het bijzondere verhaal van Marianne. Zij kreeg borstkanker en vertelt hoe zij daar mee omging en waarom ze nu ineens diepe bewondering heeft voor al die kale stratenmakers.

Ook neem ik je mee in mijn persoonlijke verhaal van de eerste keer liefdesverdriet na de dood van Stefan. Dat varkentje ging ik dus niet zomaar even wassen.  Sterker nog: het was een grandioze klotezooi! En natuurlijk lees je zaterdag de derde aflevering van het grote burn-out dagboek. Genoeg inspiratie om je meter weer te vullen.

Nog steeds wil ik je van harte uitnodigen om al je suggesties, tips en opmerkingen te delen. Weet jij iemand die ik absoluut moet interviewen? Heb je een geniaal rouwkost recept? Iets leerzaams om te delen? Alles is welkom.

Tot volgende week!

Liefs,

Janke


Wil je het interview bij Radio Veronica terugluisteren? I got your back! Luister hem hier terug. Het interview bij Hart van Nederland kun je hier terugvinden.

Janke Verhagen (37) is spreker, trainer en freelance schrijver. In 2014 kwam haar vriend, en vader van haar zoon om het leven bij een vergismoord (wat een lelijk woord is voor een persoonsverwisseling). Zij realiseerde zich al snel dat de manier waarop zij met deze situatie zou omgaan, bepalend zou zijn voor de rest van haar leven. Janke is de oprichtster van Het is om te Janke. Ze is enorm georganiseerd, pragmatisch, een tikkeltje dwangmatig en is dol op blauwe M&M’s. Humor en sarcasme zijn voor haar onlosmakelijk met het leven verbonden, net als pittige discussie.

2 Comments

    • Janke Verhagen Beantwoord

      Thanks Feline! Superlief!
      Ik kijk enorm uit naar de uitkomst van ons gesprek en alles wat daarop volgt. Whatever that may be 🙂

Schrijf een reactie