Guess who’s back? Back again?

Er is altijd een reden om een artikel met Eminem te beginnen. Mijn vakantie zit erop. Eigenlijk zat deze er vorige week al op, maar de site mocht nog even door.

En of de site überhaupt doorging was een behoorlijke struggle deze vakantie. Er zijn behoorlijk wat tranen gevloeid. Het is om te Janke is ontstaan uit mijn wens om iets te bieden aan mensen die een spreekwoordelijke schop onder de kont nodig hebben, om iets te bieden aan mensen die zich niet thuis voelen bij “lotgenoten” contact omdat dit vaak “zielig-gericht” is.

En dat heb ik gedaan. Met succes. Het succes was zo overweldigend de eerste maanden, mede dankzij de media exposure en mijn column bij Linda.nl (waar ik nog steeds fucking trots op ben) dat ik de lat steeds hoger ging leggen voor mezelf.

Ik moet elke dag een artikel plaatsen.

Ik moet actief zijn op social media.

Ik moet andere opdrachten vinden voor mijn tekstschrijverij.

Ik moet zorgen dat ik winstgevend ben.

Ik moet ………

Ik moest een heleboel van mezelf. Dat sloop er zo stiekem keihard in. “Moeten is dwang en daar houden we niet van!” sprak een goede vriendin ooit tegen mij. De waarheid als een koe!

En al dat gemoet is nooit de bedoeling geweest. Schrijven vind ik leuk, ik vind ook dat ik dit goed kan (zei ze bescheiden) en ik wilde vooral niks moeten.


Toen ik me realiseerde dat dit ooit de insteek was geweest, was mijn eerste ingeving: dan stop ik er helemaal mee. Ik kan dingen niet maar half doen. I am in all the way or I am not in at all!

De gedachte dat Het is om te Janke een stille dood (pun intended) zou sterven, gaf me ook buikpijn. Het voelde als falen. Alsof iets niet gelukt is. En dat is in feite ook zo. Toen ik vanuit het niks ineens zoveel aandacht kreeg, wilde ik oprecht een site hebben met hoge bezoekersaantallen, relevante content en diensten aanbieden. De content zit wel goed. Die andere blijven wat achter. Maar eerlijk: ik heb het wel geprobeerd. En hard ook. Dus daar kan ik nooit spijt van hebben.

En zo is dit besluit ook meteen weer een wijze “Het is om te Janke” les. Het was echt even om te janken en ik heb er meer over gepiekerd dan ik zou willen of had moeten doen. Uiteindelijk (nadat ik iedereen en alles de schuld had gegeven van mijn klote humeur hierover) bleek ik toch gewoon zelf weer de sleutel in handen te hebben. Practice what you preach!

Dus ik ga het proberen: schrijven als ik zin heb. Geen extreme social media strategieën meer, geen strakke content planning, geen Facebook advertenties (bedankt mensen die hierdoor mijn site hebben gevonden, ik hoop dat jullie blijven hangen), geen avonden turen naar bezoekersaantallen, geen huilbui om een writers block  terwijl ik echt morgen iets MOET plaatsen!

In plaats daarvan kun je meelezen (en soms kijken denk ik) met de dingen die me bezig houden.

Mijn dwangmatige ik, wilde dit eigenlijk pas gaan plaatsen na alle herhalingen van het burn-out dagboek, maar hey: fuck dat! Ik heb zin om het nu te plaatsen!

Liefs,

Janke


Janke Verhagen (37) is spreker, trainer en freelance schrijver. In 2014 kwam haar vriend, en vader van haar zoon om het leven bij een vergismoord (wat een lelijk woord is voor een persoonsverwisseling). Zij realiseerde zich al snel dat de manier waarop zij met deze situatie zou omgaan, bepalend zou zijn voor de rest van haar leven. Janke is de oprichtster van Het is om te Janke. Ze is enorm georganiseerd, pragmatisch, een tikkeltje dwangmatig en is dol op blauwe M&M’s. Humor en sarcasme zijn voor haar onlosmakelijk met het leven verbonden, net als pittige discussie.

2 Comments

  1. Lieve Janke, je moet alleen dingen doen die goed voelen voor jou!! Dat is jouw kracht om vanuit je hart te schrijven. De weduweregels hebben mij erg geholpen. (Lees: schuddebuiken van het lachen! Wat heel welkom was…). Je bent een powervrouw. Liefs, nienke

    • Janke Verhagen Beantwoord

      Wat lief! En fijn te lezen dat de Weduweregels je zo hebben laten lachen… Mij doen ze dat vaak nog steeds 🙂
      Liefs, Janke

Schrijf een reactie