Het nieuws van vandaag: ruim 2,1 miljoen Nederlanders ervaren een overvloed aan informatie op de werkvloer. Door mails, appjes, vergaderingen en ga zo maar door.

Dat zette me aan het denken, want ondanks dat ik geen “werkvloer” meer heb, ervaar ik toch echt hetzelfde. De hele dag ben ik bezig met het verwerken van informatie. Zinloze, maar veel vaker (in mijn optiek dan) zinvolle informatie.

Is het niet gewoon zo dat we de laatste jaren op een veel makkelijkere manier informatie kunnen delen met elkaar, en dat dit niet alleen is voorbehouden aan de werkvloer?


Mijn werkvloer bestaat uit mijn eigen huis. Voor het gemak heb ik 3 mailboxen, 2 telefoons (foutje bedankt), 3 zakelijke social media kanalen, (want dat waren er nog niet genoeg) 2 privé social media kanalen en 2 websites om te beheren. Oh ja, en dan schrijf ik ook nog in opdracht voor anderen! Hallo informatie overload! (En dan negeer ik even de apps met mijn statistieken, al mijn to-do boekjes, boodschappenlijstje (tegenwoordig ook in app vorm), de school app, mijn verjaardagskalender en de boeken en tijdschriften die zo’n beetje overal door het huis liggen.

Je zou voor minder gek worden!

Ik heb zelf gekozen om dagelijks te schrijven, dat betekent dus automatisch dat ik hiermee mezelf de druk heb opgelegd om actief op zoek te gaan naar inspiratie en informatie. Met een overload tot gevolg. Mijn braindump document (waarin ik al mijn hersenscheten bewaar voor inspiratieloze dagen) groeit de pan uit. Overal waar ik kijk zie ik mogelijkheden om over te schrijven. En dat vind ik dus eigenlijk helemaal niet zo erg.

De vraag die zich bij me opdringt is dan ook, gaat het om de hoeveelheid informatie die als overload wordt beschouwd, of de inhoud? Ook ik heb in kantoortuinen gewerkt, vergaderingen meegemaakt die prima in een mail van 3 regels hadden kunnen staan, ontplofte mailboxen gezien, gestreste managers voorbij zien scheuren door een appje van de grote baas en ga zo maar door. Natuurlijk is de hoeveelheid de laatste jaren toegenomen, maar ik ben bang dat de inhoud ons nekt, en niet zo zeer de hoeveelheid.

Het feit dat ik trigger op dit nieuwsbericht (informatie) en er vervolgens de moeite en tijd voor neem om er wat over op te schrijven, geeft mij aan dat het met mij en die informatie overload wel meevalt. En dat heeft alles te maken met het feit dat ik deze informatie als waardevol beschouw. Sinds ik fulltime bezig ben met schrijven en spreken krijg ik nog steeds dezelfde hoeveelheid informatie tot me, maar omdat de inhoud me meer boeit, ervaar ik dit niet als een overload maar als prettig.

Dus 2,1 miljoen Nederlanders: Kijk eens kritisch naar waarom je het als overload beschouwt en bouw eens een moment van reflectie in. Doe ik wat ik wil doen?

En als het antwoord nee is: You got work to do!


Janke Verhagen (37) is spreker, trainer en freelance schrijver. In 2014 kwam haar vriend, en vader van haar zoon om het leven bij een vergismoord (wat een lelijk woord is voor een persoonsverwisseling). Zij realiseerde zich al snel dat de manier waarop zij met deze situatie zou omgaan, bepalend zou zijn voor de rest van haar leven. Janke is de oprichtster van Het is om te Janke. Ze is enorm verloofd, pragmatisch, een tikkeltje dwangmatig en is dol op blauwe M&M’s. Humor en sarcasme zijn voor haar onlosmakelijk met het leven verbonden, net als pittige discussie.

Schrijf een reactie