Ken je dat? Je leven kabbelt zo’n beetje lekker voort. Er zijn wat ups, er zijn wat downs. Sommige wat heviger dan anderen, maar over het algemeen gaat het allemaal best prima. Je leven is een zes, misschien wel een zeven.

Zo was mijn leven ook, misschien zelfs wel een acht bij tijden. Vooral in de zomer, als we veel gingen BBQ-en, met wijntjes enzo. En toen werd Stefan vermoord. Zomaar. Ineens. Dag voldoende! Hallo onvoldoende.

Ik was totaal de weg kwijt. Toen ik vlak daarna ook nog mijn baan kwijtraakte (mijn werkgever en ik kwamen niet helemaal uit de nasleep van de moord) en verhuisde naar een andere stad, was de chaos compleet. Ineens zat ik in een nieuwe stad zonder dag invulling. Vreselijk.


De eerste periode vond ik dat vooral heel zielig voor mezelf. Van alles naar niks in een paar maanden. Je zou voor minder in een depressie schieten. Maar heel geleidelijk begon ik de kans te zien die zich hier voor mijn neus ontsproot. Als er dan toch niks meer is, ga het dan invullen zoals jij dat echt graag wil.

Dus ik ging aan de slag. Hele flipovervellen schreef ik vol. Mijn zolder had ik gebombardeerd tot “Janke 2.0 kamer” en daar had ik hele sessies met mezelf. Ik was niet persé op zoek naar een doel, maar naar een richting. Als je namelijk ineens 29 wandelpaden voor je neus ziet, dan is het lastig kiezen. Dus ging ik mezelf vragen stellen, vragen die mij richting zouden geven voor de route naar Janke 2.0.

Uiteindelijk resulteerde dat in een muur vol met vellen. Pragmatisch als ik ben, heb ik dit teruggebracht naar één A4. Hierop stonden, en staan, mijn normen en waarden, mijn ideale situatie, mijn dromen, mijn talenten. Eigenlijk alles wie ik ben en zou willen zijn. Dit A4-tje is mijn kompas.

Nu realiseer ik me, dat ik “ineens” gedwongen werd om na te denken over “wat wil ik nou eigenlijk”. En eigenlijk vind ik dat maar heel stom. Waarom zou je die dwang moeten hebben? Ben je het eigenlijk niet gewoon aan jezelf verplicht om op te staan en na te denken over wat je echt wilt. Zonder sign from the universe? Ik vind van wel. Fuck dat! Ga het nu doen, er is geen enkele reden om het nu niet te doen.

En als je dan toch je eigen A4 hebt gemaakt, kom dan ook in godsnaam in actie. Ik weet zeker dat zonder mijn heilige A4-tje, ik hier nu niet, op dinsdagmorgen met een bakje verse koffie, op mijn werkkamer deze levensles had zitten typen. Dat is niet zomaar ontstaan. Daar heb ik dingen voor moeten doen en voor moeten laten.

Schrijven stond, zoals je kon verwachten, nogal prominent op mijn A4. Maar schrijven naast een full-time baan, is behoorlijk heftig. Mijn A4 is dan ook geen quick-fix, maar puur en alleen de richting die ik op wil. Dus, ik ben gaan werken. Veel gaan werken. En sparen. Heel veel sparen. Zodat ik nu full-time aan de slag kan met mijn passie.

Mijn Janke 2.0 blaadje is voor mij dus van onschatbare waarde. Het geeft aan wie ik ben, wie ik wil zijn en dat maakt dat ik in actie kom.

Van de week zijn we gestart met een A4 voor ons gezin. Zowel mijn wederhelft als ik, stellen onszelf weer een aantal vragen. Eerst individueel, en later leggen we deze naast elkaar. En dan komt daar een nieuw kompas uit. Een gezamenlijk kompas. Met onze dromen en doelen. En daar gaan we dan voor. Vol in actie. Zonder aanleiding, maar gewoon omdat we dat belangrijk vinden.

Dus, neem van mij aan: Maak eens tijd om na te denken wat je wilt, welke kant je op wilt. Moet dat op een A4? Nee hoor, doe alsjeblieft wat bij jou past. Sluit jezelf eens een dagdeel op en maak een moodboard, ga schrijven, schilderen, als het maar bij jou past.

Maar maak tijd, en veel belangrijker nog: kom dan ook in actie!


Zoek jij nog een boeiende spreker voor je event of bijeenkomst, en denk je dat ik wat voor je kan betekenen? Neem dan vooral contact met me op. Je kunt me bereiken via info@hetisomtejanke.nl of via 0614336468. Bellen of appen, mag allebei!

Meer informatie vind je hier:

Lezing


Janke Verhagen (37) is spreker, trainer en freelance schrijver. In 2014 kwam haar vriend, en vader van haar zoon om het leven bij een vergismoord (wat een lelijk woord is voor een persoonsverwisseling). Zij realiseerde zich al snel dat de manier waarop zij met deze situatie zou omgaan, bepalend zou zijn voor de rest van haar leven. Janke is de oprichtster van Het is om te Janke. Ze is enorm verloofd, pragmatisch, een tikkeltje dwangmatig en is dol op blauwe M&M’s. Humor en sarcasme zijn voor haar onlosmakelijk met het leven verbonden, net als pittige discussie.

Schrijf een reactie